Lotar przesiaduje godzinami w bibliotece i zamiast uczyć się na egzaminy sesji zimowej szpera po książkach za sensacjami sprzed lat. Dzisiaj, Lotar przeczytał w kronice policyjnej z lat 30 tych ubiegłego wieku, że pewnemu klientowi hotelu na lubelszczyźnie sprowadzono wieczorem, prostytutkę.
Po seksie, gość hotelowy wyjął rewolwer i popełnił samobójstwo.
- Dlaczego ? Lucyna z Kingą też bywają w salach bibliotecznych i zawsze są na kawie gdy się tylko Lotar pokaże w kawiarni.
- Nie domyślacie się dlaczego gość hotelowy z Ameryki odebrał sobie życie strzałem w głowę?
- Bladego pojęcia.- dziewczyny kręcą głowami z oczami jak pięciozłotówki z przerażenia, zaskoczenia i zakłopotania.
-To proste: W hotelu, klient odkrył w prostytutce swoją własną rodzoną siostrę. Gdy przed laty uciekał przed nędzą do Ameryki, ona była zaledwie niemowlęciem.
Lucyna wypiła resztkę kawy: - Dawniej to przynajmniej jak ktoś sięgał po broń to nie pudłował do własnej głowy. Nie to co dziś!

Kinga nie może przestać czytać jakby między słowami w zdaniach nadal istniał klucz, którym można otworzyć mechanizm odpowiedzialny za cofnięcie czasu i niezbędne zmiany w przeszłości na lepsze.
- Posłuchaj tego Gustaw: Wycieczkowiec "Costa Concordia" został zbudowany w 2005 r. za blisko 450 mln euro, ma 290 m długości oraz 1,5 tys. kabin dla 3700 pasażerów i 1100 załogi. Na pokładzie były cztery baseny, 13 barów i pięć restauracji, kino, kasyno i dyskoteka oraz dwukondygnacyjne spa. 
- Napisali, że Costa była dwa razy większa od Titanica?
- Nie. Ale jest coś co mnie przeraża. Podczas wodowania butelka szampana nie rozbiła się zwyczajowo o burtę przy pierwszym uderzeniu o statek. Nagrane na filmie krzyki uczestników uroczystości dowodzą, że uczestnicy chrztu wzięli to wtedy za zły omen, zapowiedź nieuchronnego nieszczęścia, omen pecha, znak nieuchronnej tragedii.
- To tylko głupi przesąd. Nic więcej. Na tym nic nie da się trwałego zbudować. Gustaw nie odrywał oczu od lustra, w którym odbijało się nagie ciało czytającej doniesienia Kingi.
- Lotar tak tego nie nazywa. Kinga podniosła oczy znad tabletu i utkwiła spojrzenie w postaci patrzącego w lustrzane odbicie Gustawa.
- Czyją trzymasz stronę? Opowiedz się! Kiedy przestaniesz trzymać mnie w napięciu? Kiedy on przyjdzie każ mu rysować labirynty a potem opowiadać co to znaczy? Gustaw w końcu odważył się przenieść spojrzenie z lustra bezpośrednio na postać Kingi, która zasłoniła się skrawkiem kołdry. Przestała czuć się bezpiecznie jakby morderca wyszedł ze stron kieszonkowego kryminału i nadal pozostawał na wolności.
- Co masz do niego, zazdrosna kanalio? Lotar przynajmniej wie, że matką chrzestną pechowego wycieczkowca, była czeska modelka Eva Herzigova a nieudany chrzest statku odbył się Civitavecchia skąd Costa wyruszyła w swój ostatni rejs. On przynajmniej umie łączyć wydarzenia w jedną, tłumacząc poszczególne wydarzenia w zupełnej zgodności z resztą całości. Drażni Cię to? No, podejdź i uderz mnie ręką w twarz! Na co czekasz?
Gustaw stał nad łóżkiem z drżącym ciałem Kingi, która spodziewała się nadejścia najgorszego. Coś co ją uwolni od Lotara.

Kiedy Lotar zasypia niczym się nie różni od pozostałych. Znowu jest białym człowiekiem, podziela przekonania większości i pije często dużo wódki na stojąco a nawet wystaje w bramie z butelką w kieszeni kufajki i z beretką na głowie przed przejmującym zimnem. Dlatego kiedy Lotar zasypia i miewa jak każdy, te swoje wielkie koszmary, po których szybko się budzi, zaczyna wszystko od początku i drapie się w kroczu.
Często Lotar w tych snach jest przesłuchiwany przez dwóch policjantów agencji bezpieczeństwa wewnętrznego. Są ubrani po cywilu i żądają wyjaśnień na okoliczność naruszenia regulaminu, którego Lotar nadal nie zna do końca jak inni.
- Przytłaczające wrażenie identyczności. Jak sobie radzisz z tą problematyką? No jak to jest u Ciebie gdy wszystko zlewa się w jedno i tonie w ogólnej szaszyźnie. No jak ? A prostokąty budynków nie rażą już od ostatnich zamieszek?
Uśmiech cwaniaków w zbyt krótkich i za mocno podciągniętych spodniach tajniaków. Lotar wcale nie czuje się dotknięty. Wcale a wcale.
- Ja, wcale nie walę konia. Nie żebym nie czuł przytłoczony ale potrafię się nie bać. Nadal to potrafię!